Translate

zondag 26 juni 2016

Here I Am Again!

It has been a long time since my last post. Sorry for that!
Today there's a new story - or an old one, if you like.


Middelburg, Abbey with Museum of Zeeland (Zeeuws Museum) 



The former Abbey of Middelburg became the center of the Governement of Zeeland, after long years of struggle and warfare against the Spanish, back in the 16th century. Proud of their victory, the rulers of Zeeland decided to order a series of six enormous tapestries for their assembly hall. With lots of good luck those tapestries have survived the last more than 400 years, so they can be shown today, still in the former Abbey, at the Museum of Zeeland (Zeeuws Museum).

Zeeland Tapestry "The Battle at Fort Rammekens" (detail)


Here's a detail of the Battle at Fort Rammekens, with the skyline of Middelburg on the background.
Often, when I am in the Hall of the tapestries, I wonder about how Hendrik Vroom, the painter of the draft, came to his perspective. It is known that he travelled to the places he was going to paint, that he interviewed eye witnesses, listened to the stories, and he hired ships to sail out, so he can investigate the shorelines and sites. His bills to his clients give a good picture of his expenses!
But what about the perspective?
My guess is, that he must have climbed into the craw's nest to make his sketches!

However, on the lucky days when I can go on a "little trip along the coast"  with one of my friends of the AeroClub, I not only enjoy flying, but I also think of Hendrik Vroom. I am almost sure, if there had been planes, he would have hired one, just to get his sketches right!

From the air, you can still see the old coastlines, sometimes silted today. And polders where great harbours used to be. And harbours, which became peaceful marinas in our time.

Fort Rammekens (remains) 
Vlissingen (Flushing) 
Veere



maandag 31 augustus 2015

A Sweater For Marley


**PLEASE if anyone has a pattern for a knitted budgie sweater, can they share it by messaging me through Postcrossing and I will forward my email address as I have a pet budgie who is slowly losing all his feathers. Your help will be greatly appreciated.**

Again a pattern challenge! But very different this time. 
Well, there are sweaters and jumpers for little penguins. And for cockatoos who are losing their feathers. But not yet for budgies. 

So, thanks to Aaron (aka mavro at Postcrossing) here is a pattern I have worked out for his budgie. His name is Marley.

I have chosen to work with a sock wool (75% wool, 25% polyamide)  and with a 4-ply yarn (50% merino, 50% silk) 
Why? I don't think that acrylic would be good if the budgie picks in it and eats the fibers. And cotton might be too heavy for a little bird. 

A budgie is a quite cylindrical bird, so there is not much shaping required. 
So a pattern with a ribbing character might be good. 
(As a reference I have used a standart toilet-paper roll - not meant disrespectful, of course!)

If you are going to knit a sweater for a budgie I strongly advise to measure it's circumference and the distance from top of the wings to the thighs. 

Avoid seams (it could be irritating for the bird) - so work in rounds. 
And knit a swatch first. :-) 

Here you can find a useful tutorial for the one-row-buttonhole.

Version 1 (4-ply, 2,5 mm DPN)
Work in the round
With 2,5 mm DPN CO 60 st (4- ply sock yarn, 75% wool, 25% polyamide)
work 8 rows 1-1 ribbing
(change yarn to sock yarn, 50% merino, 50% silk)
in the next row: knit 14 - work a 32-stitch wide one-row-buttonhole (for the wings) - knit 14
keep working in the round in any desired (stretchy) pattern
If you are as far as to the budgie’s legs (thighs) make two holes for the legs (in this case: 6 cm)
knit 6 - 8-st wide one-row-buttonhole - knit 32 - 8-st wide one-row-buttonhole - knit 6
knit one or two more rounds of ribbing and bind off.







woensdag 22 juli 2015

Groot - Zacht - Kleurrijk

Soms heb je van die momenten...



Ik merkte hem al op toen hij binnenkwam. Een blikvanger om de schouders van een dame, die duidelijk van handwerken houdt! Op weg naar mijn werk hoopte ik stilletjes, dat ik ze nog een keer zou tegenkomen...

En ja. Even later moest ik toch nog een privé vraag stellen... en na mijn dienst hebben wij weer ontmoet. Zij vertelde over haar omslagdoek met de strepen in vele prachtige kleuren. Een ontwerpster uit Scandinavië heeft hem verzonnen. En die prachtige kleuren horen bij het set van wol en patroon......
En dan mag je het patroon natuurlijk ook niet zo maar kopiëren of doorgeven...
Oh, wat een dilemma!
Dit is een patroon waarvoor ik met veel plezier een bedragje had neergelegd! Maar dan alleen voor het patroon, want wol en kleuren heb ik zelf. En het set zou meer dan 100 Euro's kosten (zonder de verzendkosten). Dat is toch behoorlijk...

Gedachten op een zijspoor:
Beste ontwerpers! Ik snap dat jullie een kunstzinnige idee hebben. Ik snap dat jullie een beeld voor ogen hebben en graag willen dat jullie idee zichtbaar en herkenbaar blijft. Ik snap ook dat jullie liever een compleet pakketje willen verkopen, dan een bestandje. Ik snap het probleem, dat jullie prachtige ontwerpen met andere garens misschien niet werken of niet uitkomen. Ik snap dat het dan een risico is: voor jullie goede naam, en voor mij als ik van mezelf teleurgesteld ben als het er niet uitziet.  Ik snap dat jullie naar een bepaalde exclusiviteit en kwaliteits-controle streven.
Beste ontwerpers! Ik wil jullie werk niet ondermijnen. Ik wil niet jullie werk stelen, Ik wil niet bewijzen dat ik het beter kan (want dat kan ik niet!). Ik wil jullie idee niet "verbeteren" (want jullie ideeën zijn al prachtig!).
Ik wil alleen de vrijheid hebben om een klein beetje mijn eigen draai aan jullie patroon te geven.
Als het mis gaat, dan is het mijn risico. Het is niet de "schuld" van jullie patroon!

Beste ontwerpster! Je hebt een prachtig patroon verzonnen! Ik ben er weg van! Dat is iets, wat ik dolgraag zal willen breien!


In de tussentijd lag het prachtstuk al op de tafel. Waar begin je dan? Moet je veel mazen? (Nee! Alleen die 3 cm, en die 3 cm! Hier brei je samen met drie naalden.) Is dat een Oosterse opzet? (Nee, hier kant je af met drie naalden!) De hoeken? Elke heengaande naald 2 steken minderen. Uitzonderingen:  geen. 

Jullie raden het al... mijn fantasie sloeg op hol. Jeanet van  Atelier Jaffari - Blij dat ik brei heeft Aade Long garen, met een hééél  lange kleurverloop. Prachtige kleuren uit een streng. Dat zou prachtig uitzien met dit patroon! 

Handwerksters hebben vaak ook aan een woord genoeg. Heb je papier en pen, en een mobiel met camera?  Een knipoog. Dan ga ik nog eventjes voor een kwartiertje weg...

Wil je mee gaan op de ontdekkingsreis naar een patroon? 

Je begint dus met het gedeelte midden achter, aan de lange kant. Je breit heen en weer, en er wordt in het midden in de heengaande naald steeds 2 steken geminderd.  
Handig, de naalden worden dus steeds korter. En: laten wij voor het gemak in ribbels tellen - dat is dus 1 naald heen + 1 naald terug = 1 ribbel. 

De omranding (de contrastkleur) is altijd 9 ribbels. En midden achter brei je 80 ribbels in kleuren, voor dat je afsluit met 9 ribbels als omranding. Een mindering van 196  steken ( per ribbel 2 steken geminderd: 9 + 80 + 9 = 98 ribbels,  98 ribbels x 2 = 196 steken).

Maar voor dat wij kunnen beginnen laten we naar de wol kijken.
Mijn strengen zijn donkerblauw, rond 190 gram.
En een kleurverloop met lichtblauw, grijs-blauw en smaragd groen, twee strengen van rond 190 gram per stuk.
Het omslagdoek heeft drie delen.
Van de donkerblauwe wol maak ik met een bollenwinder drie bollen ("cakes") van  60 - 70 gram per stuk.
En van de wol met kleurverloop maak ik zes bollen, waarbij ik er op let dat de kleurverlopen gelijkmatig verdeeld zijn.

En hier ligt ook meteen de uitdaging van dit project:
Jouw omslagdoek zal met grote waarschijnlijkheid niet zo uitzien als die van mij.
Je zult in de kleuren van jouw streng en bolletjes moeten induiken en een beeld ervan krijgen hoe de kleuren zullen werken. En om het evenwicht van de kleuren goed in balans te houden zal je een aantal ribbels moeten tellen. Dat is de grootste uitdaging: evenwicht, balans.

Tip 1:  maak een label en noteer steeds hoeveel gram er nog op je bol zitten. Op die manier kan je je wol-voorraad en de kleuren optimaal benutten.
Tip 2:  gebruik de tekening om met kleurpotloden de kleurverloop aan te geven. Houd er rekening mee dat de naalden aan de lange kant meer steken hebben en de kleurstrepen daardoor smaller zijn dan aan de korte kant.
Belangrijk: verdeel midden achter tussen de 80 ribbels van de hoofdkleur nog 12 - 15 ribbels van de contrastkleur, anders kom je straks niet uit. 

De kantsteek maak ik zoals ik hem van mijn grootmoeder geleerd heb: de draad voor de laatste steek halen, de laatste steek ongebreid afhalen. Het werk keren en de eerste steek re breien. 
Ik denk dat is ongeveer het zelfde als "de laatste steek averecht breien en de eerste steek afhalen".
Als er maar een mooie "ketting" van V-'tjes aan de zijkant ontstaat, want hier worden straks de voorpanden aangezet. 




Laten wij beginnen.

Zet 250 steken op met de contrast-kleur (donkerblauw), naald 3,5 mm. Ik kies voor een losse gehaakte opzet.
De eerste en de laatste st zijn de kantsteken (ze tellen wel mee bij de opzet, maar niet in de tekening).
Plaats een steken-marker (M) halverwege.
In de eerste (= heengaande)  naald wordt geminderd: voor de M: 2 re samenbreien, achter de M: 1 re afhalen, 1 re, de afgehaalde st overtrekken. In de tweede (= teruggaande) naald worden alle st re gebreid. Er is een ribbel aan de voorkant. Deze twee naalden steeds herhalen.
Als er 9 ribbels zijn verder breien met de hoofdkleur (80 ribbels), en eindigen met 9 ribbels in de contrast-kleur.
Alle steken afkanten met "Jeny's Surprisingly Stretchy Bind-Off"

Kijk nu weer even naar de wol-voorraad.
Misschien heb je van de eerste bol van de contrastkleur nog een beetje over. Dat kan je later nog gebruiken.
Als je de twee voorpanden ongeveer gelijk wilt hebben dan verdeel je de voorraad gelijkmatig en leg je de wol alvast op de goede volgorde. Je werkt van buiten naar binnen.
Ervan uitgaand dat je twee even grote bollen van de contrastkleur hebt, kan je in het hoofdkleur-gedeelte de rest van de eerste bol nog naar eigen inzicht opmaken (op de foto met de vier steken tussen de markers zijn dat de drie strepen bij de grijs-blauwe kleur).

nog vier steken tussen de markers -
dus nog een ribbel te gaan! 

Begin met het rechter voorpand en werk met naald 3,0 mm / 120 cm met de contrast-kleur.
Dat was een tip van mijn vriendin: werk de voorpanden met een halve naald kleiner.
Dit heb ik gewoon gedaan, dit soort tips krijg je niet voor niets.
Achteraf denk ik, dat anders het breisel zou gaan bobbelen.




Kijk nu naar de tekening van het achterpand waar de A is.
Neem uit de rechterkant van het achterpand - beginnend bij A (= tussen de contrast- en de hoofdkleur) - uit elke ribbel een steek op (89 st) (tot AA), en zet vervolgens nog 151 steken op.
Plaats een stekenmarker MB (=marker hoek B) en zet 88 steken op.
Plaats een stekenmarker MC (=marker hoek C) en zet 248 steken op.
Plaats een stekenmarker MD (=marker hoek D) en zet 88 steken op.
Keer, en brei alle steken recht.
Vanaf nu worden bij elke stekenmarker in de heengaande naald (aan de voorkant) weer steeds  2 st geminderd zoals bij het achterpand.

Als 9 ribbels gebreid zijn wissel je naar de hoofdkleur en brei je verder in ribbelsteek, waarbij je doorgaat met de minderingen bij B en C. Bij de stekenmarker D stoppen, en de laatste 80 steken stil leggen (gebruik een 40 cm rondbreinaald, of een stekenhouder - model "heel grote veiligheidsspeld")
Brei terug. Ga door, waarbij in de heengaande naald voor en achter de stekenmarker geminderd wordt, en in de teruggaande naald alle steken re gebreid worden. Eindigen met de teruggaande naald als er nog twee steken tussen de markers B en C over zijn. 

Verdeel nu de steken op de twee naalden van de rondbreinaald, waarbij het koord in een lus tussen de stekenmarkers B en C ligt. Werk aan de achterkant van je werk, en gebruik de "Three-Needle-bind-Off" - al dan niet gecombineerd met "Jeny's Surprisingly Stretchy Bind-Off" . Niet schrikken, het is absoluut niet ingewikkeld, en de video's zijn ook zonder tekst duidelijk. Als je niet wilt combineren, gebruik dan beter een breinaald 3,5 mm of 4,0 mm als 3e naald. 

Troubleshooting:
Ik was onzeker of ik de opzet-steken goed geteld en berekend had.
Als er nog 6 steken tussen de stekenmarkers waren heb ik de steken geteld. 
Stel dat er een steek verschil is: ga niet de fout zoeken,  maar brei aan deze kant ergens stiekem twee steken samen - maar doe dat niet in de hoeken

Nu dat "flapje"nog wegwerken. Er wordt weer de "Three-Needle-Bind-Off" gebruikt.
Haal uit elke ribbel aan de zijkant een steek op - beginnend bij A: 9 contrastkleur + 35 hoofdkleur + 1  uit de middelnaad + 35 hoofdkleur = 80 steken. Zet vervolgens de 80 stil gelegde steken op de andere helft van de rondbreinaald en kant deze samen af. 

Nu is er nog maar een heel klein stukje over wat gemaasd moet worden: tussen A en E. Als dit gedaan is, dan is deze kant af. 

Het linker voorpand is in principe het zelfde als het rechter voorpand, alleen gespiegeld. 

Je begint in de contrastkleur met de opzet bij F: 88 st - MG (=marker hoek G) - 248 st - MH (=marker hoek H) - 88 st - MI (=marker hoek I) - 151 st - verder bij punt II van het achterpand 89 steken uit elke ribbel ophalen tot aan punt K (vergelijk met de tekening van het achterpand, dit is tussen de contrast - en de hoofdkleur
Keer, brei alle steken recht.
Vanaf nu worden bij elke stekenmarker in de heengaande naald (op de voorkant) weer steeds  2 st geminderd.

                                         


Als je 9 ribbels met de contrastkleur gebreid hebt zet je de eerste 80 steken (F - G) op een stekenhouder of op een 40 cm rondbreinaald. Haal de stekenmarker MG weg en brei verder met de hoofdkleur, zoals bij de rechter kant. Ook de afwerking is hetzelfde. 

Omdat ik ook niet precies wist hoeveel garen ik zou gebruiken heb ik de volgorde van mijn werk veranderd:
als het pand midden achter af was, heb ik eerst het donkerblauwe gedeelde - de randen - rechts en links gebreid. De steken van een kant heb ik laten rusten op een koord van mijn verwisselbare rondbreinaalden, waar altijd twee eindstukken mee geleverd worden. Dat vond ik erg prettig. 
Zo een koord is niet zo duur, en je hoeft alleen de brei-punten er aan te schroeven om verder te breien. 
Wat nu aan donkerblauw garen over was kon ik dus in tweeën delen (wel een stukje over laten voor het afwerken) en als contrast samen met de hoofdkleur verwerken.

Nog een woord van waarschuwing: ik brei echt heel erg strak. Ik heb uiteindelijk 500 gram wol gebruikt. Maar zodra je wat "normaler" breit, zal je ongetwijfeld meer verbruiken. 

Ik moet zeggen, ik heb van dit project ontzettend genoten. De kleuren, en de steeds korter wordende toeren hebben er voor gezorgd dat het nooit saai werd. En de Aade Long wol - die in het begin een beetje kriebelig voelde - werd steeds zachter. Een afsluitend badje in water met een scheutje Eucalan heeft het breiwerk ook nog verzacht. Ik denk, met de tijd zal hij een klein beetje gaan vervilten. En dat zou ik helemaal niet erg vinden. 








Dank aan iedereen die heeft bijgedragen aan het tot stand komen van dit project!   :-)


maandag 11 mei 2015

Chain Mail arond the World and Back

Of course, Postcrossing is an exchange of postcards, where sender and recipient are connected by a computer, you send, you receive, and you enjoy the moments of surprise and news from other parts of the world.
Have you ever heard of Keri Smith?  You might, she "Wrecks Journals" and she encourages people to do so, too. She triggers your creativity, and if you hesitate to go out of the box, she will encourage and coach you  to try it.
If you don't want to use a journal, you can use postcards, like the postcard book "Everything is Connected"
And here - of course - is the link with Postcrossing!

One day - february 6, 2015 - I started a chain letter to my friend maleko in Hawaii.


When he received the postcard he wondered where the card might go, and with a subtle note he made sure that the card would find it's way around the world, back to me.


In the meantime, the card has travelled to Hawaii again. Thanks to all who have passed it on!

EVERYTHING  IS  CONNECTED!




dinsdag 10 maart 2015

Nomination




As you know (or maybe already have suspected): I work as a guide at the Zeeuws Museum (which means "Museum of Zeeland") in Middelburg (The Netherlands).

Located in the former Abbey of Middelburg, it is a surprisingly modern museum. It has got the necessary amount of history (it's a museum!), but also with a healthy connection to the present, and if ever possible even with the future in mind. 

Today we got the message that the Zeeuws Museum has been nominated to win the Museum-Price!
This year's category is "The museum that tells the story of a place or region in the most attractive way, and which appeals to a broad audience".

Well, today I would like you all to vote for the Zeeuws Museum!
 It is not because it is my WORK, or  because I LIKE MUSEUMS, or because I LOVE ZEELAND...
it is because it is a

fantastic museum

with attractive programmes for all ages, great and unique historic features, and that little extra, the "wink" to the present and to the future!
(and, of course, because I love Zeeland, and I like museums, and I am happy to work there!)  :-)

So, dear readers all over the world: please vote for the Zeeuws Museum!

And please share it with your friends, all votes are welcome! 

Here you can find more information about the Zeeuws Museum (homepage)



vote here




dinsdag 17 februari 2015

zondag 4 januari 2015

A New Year

First of all, A Happy New Year of 2015 to all of you!
May your year be full of happiness and warmth, love and kindness, and may you be in good spirits all year long!

Do you believe that there is something like "coincidence"?
Well, I don't. Sometimes there are thing that are just supposed to happen.
Remember the cochenille last summer?  It is the blog post I just published, it was still in concept...:-(

Dyeing yarn is so addictive!
And it makes you go on, and try new stuff...

As there is a prospect of getting a piece of land in a public gardening project, my silent wish for 2015 was to get some dye plants. Well, silent? I told the Ravelry community...
Top of my list is madder, a plant that had been a luxury trading good from Zeeland for centuries before synthetic dyes were invented. Do you know old paintings of soldiers in uniform? The red of the soldiers' uniforms probably is created with madder.

This time I was working at the museum. The lady wore a marvelous, obviously hand knitted stola-scarf. We met lateron in the Café, and we had a most inspiring chat about handwork and designing and Ravelry. (Maybe later this year there will be a moment when the results of this chat will be published)
We exchanged mail adresses, and Ravelry nicknames.  In her next mail she told me that she has not only madder in her garden, but all kinds of dye plants with lots of great shades that makes you smile: indigo, woad...  the next time I'm in the neighborhood we'll meet!

We did so, and she handed me not only a bag with plants from her garden, but also seeds of all plants which give a colour. A whole rainbow. And a whole library with tips for the "how to" and soy beans to make a lovely "snack from own soil".  It seems that I like some "out of the box" stuff...
Yes, I do!

And I can't wait for the spring to come!

Leap of Faith

Last year I was happy to meet very nice people in Jeanet's shop.
They had some information for the local museum, which - unfortunately - was closed that day.
And, the friendly man was interested in some wool for weaving, and so we talked about the one or other thing...
He told me that he once experimented with dyeing with natural dyes, cochenille being one of them.
But he didn't do that any more, to much fuzz.
Oh, how much would I like to try that kind of fuzz!
He said that somewhere in the attic there might be a little leftover, and if he finds it he'd send it. Make my day!

But, unfortunately, no message from him any more.

Until last summer.  One morning Jeanet called. There were people looking for me, from Germany.  I dashed to her shop, and, indeed, there were the people from Germany again.
Out of a beautifully woven bag a small jar was conjured, with the lovely little dried lice.
The man had found the jar in the attic, but he had second thoughts about sending it: it would have to pass customs somewhere, and it is animal material, and he did not want it to be picked out and be confiscated to be destroyed. That sounds sensibel!

Well - said so - the jar became mine!  :-)

Now the research was started! The internet and an old book on spinning and dyeing I could thrive for the necessary mordants. Which is not so easy, as you don't want to be suspected of planning to extinguish your family... Grey haired old ladies can't be trusted!






So, here we start. A smelly business, but you don't have to stick your nose in it. ;-)
The next step: Put it in a saucepan with some water and let it boil. Tip: put a lid on, it is still a smelly business!
Now it is decision time: play it safe with a skein of wool, or dare and use three skeins of merino-silk?

The three beautiful skeins were prepared. One hour, 70°C, and then slowly cool down in the mordant solution. Done!
In the meantime a check on my dye.  Still smelly. And some black stuff floating on the surface. It must be the "tar" the books were talking about. "Remove all of it, carefully", because you don't want any of it to ruin your wool.  Okay - done!

Now another mordant has to be added. And ...  my dye turns dark orange!!!
NO!!! I  DO  NOT  WANT THAT!!! 




Double check with a piece of kitchen towel. Yes. It is dark orange. But..........
With a few drops of the wool mordant the colour of the paper changes!
Oh! THAT'S A KIND OF MAGIC!




If that is going to happen to the wool...
The wool has to be rinsed first. And then into the dye. Simmer, nice and slow.
Dye one, dye two, dye three... cool down overnight.
Rinse. Hope for good weather.

And then:





zondag 9 november 2014

Waarom niet?

Wie me een beetje kent weet, dat ik me niet graag aan patronen (of recepten) hou.
Of, als ik iets ga uitproberen, dat er een of ander kleinigheidje vervangen, weggelaten, of toegevoegd wordt.  Soms lukt het, en soms lukt ook niet, en soms maak ik het me zelf ook flink lastig met mijn ideeën.  

En soms wil ik ook gewoon zelf iets verzinnen. 
Hoewel... soms denk ik ook dat op het gebied van handwerk alles ooit een keer bedacht is en dat het niet nodig is om het wiel opnieuw uit te vinden. 
Want heel vaak betekent een "nieuw patroon" alleen maar, dat oude (of vergeten) patronen, vormen en handigheidjes op een slimme en vernieuwde manier opnieuw gecombineerd en met nieuwe materialen verwerkt worden. 

Hier wil ik een paar handigheidjes en basis-patronen voor eigen brei-avonturen verzamelen.

Bij het breien van het patroon voor de Nomad's Compass heb ik kennis mogen maken met Elizabeth Zimmermann en haar kijk op de brei-wereld.  Zij houdt van simpel, maar met een groot effect. 
Liefst niet averecht. Liefst geen (zichtbare) naden.
De wiskunde bij de berekening van de diameter / omtrek van een cirkel heeft haar geïnspireerd tot de "pi-shawl".  Je breit in het rond, maar zonder ingewikkelde berekeningen en zonder constant steken te tellen. Dat werkt ook voor de "half-pi shawl" - maar dan niet in het rond.

"I-cord" is ook zo een handigheidje. de "I" staat voor "idiot" - omdat het zo idioot eenvoudig is en een simpele en mooie manier is om een randje te maken. Hier is een filmpje hoe je daarmee netjes kunt afkanten. En wat ook leuk is: dit i-cord kan je ook langs de zijkanten van je breiwerk meebreien. Dan heb je niet zo een krul-effect als je tricot-steek breit. Hoe? Aan de rechter- en linkerkant van je breiwerk 3 steken meer opzetten (dit zijn dus 2 x 3 "kantsteken"). Altijd aan het einde van de naald deze drie steken niet breien, maar de draad naar de naar jou toewijzende kant brengen. Voor je werk, dus. Dan keren. en dan deze drie steken altijd recht breien. Niet te strak, gewoon eerst een beetje oefenen.

Om zelf iets te ontwerpen is het verstandig om eerst voor een basis-vorm te kiezen. De wereld bestaat niet alleen uit driehoeken en vierkanten! Bij Laylock heb ik twee "cheat-sheets" voor omslagdoeken gevonden, de basisvormen  en de vanuit het midden gebreide basisvormen .  Als je de link volgt kom je bij de pdf bestanden die kunt opslaan of uitprinten. Er is duidelijk aangegeven hoe vaak en op welke punten je moet meerderen, om tot de gewenste basis-vorm te komen.

Dan kan je met de vanuit het midden gebreide basisvormen nog verder gaan... met behulp van een Turkse of Oosterse opzet  kan je ook een ovaal of rechthoek vanuit het midden breien.
Stel je dit eens voor met een garen met een lang kleurverloop... of een lang kleurverloop in combinatie met een effen kleur...

Wordt vervolgd!

dinsdag 28 oktober 2014

Relax-moment

The ingredients for a luxury coffee moment:
hand-dyed wool and silk being transformed to something beautiful
delicious Dutch treats with almonds and winter spices 
and one of the world's rarest coffees from Hawaii - a gift of warm friendship from a dear friend!
Mahalo nui loa ♥


donderdag 14 augustus 2014

Vakantie!

Af en toe moeten we gewon een dagje vakantie in ons eigen land nemen.
Of "blaumachen" (een dagje "spijbelen", een woord uit de tijd waar met indigo blauw geverfd werd en de kleurstof een dag nodig had om in het katoen te gaan hechten en de verver niets anders kon doen dan wachten...) Voor mij is blauw nergens zo mooi als bij ons in Zeeland!










Dochterlief was haar identiteitskaart kwijtgeraakt. Maar gelukkig belde op de volgende dag al de gemeente dat hij gevonden was, en dat wij - desgewenst - de id-kaart rechtstreeks bij het Topshuis op Neeltje Jans mogen ophalen. En daaraan hebben we dan meteen ons vakantiedagje gebreid en zijn we eerst via de Zeelandbrug naar Ouwerkerk vertrokken, want we hadden nog nooit het Watersnoodmuseum  bezocht.
Onderweg hebben we rustig de tijd genomen voor foto's. En dochterlief vond de oude "nifty fifty" zooo spannend... hoe werkt dat toch? En waar kan je zien of de foto goed is? (volgende week, als de foto afgedrukt is, schatje! ;-)  )




Het Watersnoodmuseum herinnert aan de watersnoodramp op 1 Februari 1953. Een stuk geschiedenis waar iedereen gewoon stil van wordt. 



In deze installatie worden de verhalen van de slachtoffers verteld, de namen van de mensen "vloeien" als het ware als een eindeloze stroom. 
Maar er is ook ruimte voor kunst. Op dit moment is in de wisselexpositie werk van Claudy Jongstra te zien:
"Meekrap Rood 'Tapies' "  Wol, zijde, vilt en traditionele verftechniek: ik werd er helemaal vrolijk van! 



Na een kleine ijs-pauze en de inkoop van postkaarten en eigen postzegels van het Watersnoodmuseum nog een idee gevonden:


Hoe je van waterflessen een windmolen kunt up-cyclen! Simpel en leuk!

En dan verder richting Neeltje Jans, want dat moeten we natuurlijk ook nog doen! 
Dank en complimenten aan de vinder van de id-kaart en de beveiliging van het Topshuis! 
Bij thuiskomst wachtte al een officieel bericht van de politie op ons dat de id-kaart gevonden was. 
Wat een geweldige burgerservice!  :-)





woensdag 6 augustus 2014

"You and Your Museum" Project 2014

Dear Postcrossing friends,
I think I have neglected you for some time!
As you might know, begin 2014 I have started a Postcrossing project: "You and Your Museum".
(you will read about it in my profil, or maybe you already have...)
High time now to share some experiences!

When I started postcrossing in 2011, one of my first postcards ever received was a card from a museum:

Salinen-Museum Halle, (D)


The chandelier is made of salt covered willow branches, and the card comes from the Saline Museum in Halle, Germany.
Every now and then people sent stunning museum postcards with art and artefacts from all over the world, maybe because I have told in my old profile that I am interested in culture, history, art and textiles...

Bill Viola: The Greeting
De Pont, Museum of Contemporary Art, Tilburg (NL)
Terracotta Warriors and Horses, Xian (China) 

Corset
Victoria and Albert Museum, London, (GB)
Casa Tivadar
Open Air Museum Maramures (RO)


I must admit: I love museums. The small and the big ones, hot spots or secret, big and shiny or hidden. 
And by starting the project I asked people to take me on a tour to their museum, invited them to share their favorites and to tell me about their relationship to museums.
To my great surprise, since then I receive the most diverse museum cards every week!
A great compliment to all fellow postcrossers who contribute to my project so thoughtfully and with love. 
Even if you haven't got a museum card at hand, often you contribute with a story! To me, your thoughts are surely as meaningful as the photo on the card! So if you tell me about the museum of your village, or your dream of your "Night at the Museum", your card will also be a part of my "Museum of Museum-cards".

Only the thought of what people want to "keep" and see over a thousand years in a museum seems to be a bit inconvenient. Still, if you agree to go go on that imaginary journey into the future and look back, I'd be happy to know! 

And sometimes it happens that a whole "tsunami of love" hits my mail box! 
See:
Glass Button and Jewelry Museum
Jablonec (CZ)

Africa Museum, Tervuren (B)
A complete collection with
a real vintage postcard, a recent postcard,
a ticket and a special stamp
From Ireland the wonderful Celtic Harp 2014 Europa stamp
(I have voted for this one :-)  )
and Art Photography from three different musea of three different countries! 


Is there a museum I dream to visit?
Yes, sure, there are a few, for various reasons...
but there are still so many museums I don't even know that they exist!
So, I stay curious and I hope to learn much more!








zondag 27 juli 2014

Geen appeltaart!

Voor de liefhebbers van "cake met appel" hier een receptje voor een zomerse appelcake
(te bakken in een flink cakeblik of taartvorm met een inhoud van ca. 2 liter)

De bakoven voorverwarmen op ca. 160° C
en het cakeblik invetten 

2 appels (b.v. Pink Lady o.i.d.) schillen en in stukjes snijden, en 
2 eetlepels citroensap toevoegen om verkleuren te voorkomen.

250 gram zachte boter
200 gram suiker
5 eieren
1 bekertje crème fraîche 
zo lang kloppen tot dat de suiker opgelost is.

In een kom de droge ingrediënten mengen:

300 gram bloem
100 gram custardpoeder (of maizena + een zakje vanillesuiker)
1 zakje bakpoeder
* + 1/2 theelepel kaneel als geen appel-kaneel-blokjes zijn

De droge ingrediënten toevoegen aan het beslag en even goed roeren,
dan de appelstukjes en het citroensap toevoegen.

Ik heb er nog ca. 150 gram appel-kaneel-blokjes * toegevoegd, gehaald bij de Notedop op de weekmarkt in Vlissingen / Middelburg. 

Het beslag in de bakvorm scheppen en bakken tot dat de cake gaar en goudgeel is, maak voor de zekerheid de proef met een satéstokje. 

Een foto.... ga ik de volgende keer plaatsen :-)  de cake was te snel op! 

maandag 21 juli 2014

Short Report of a Day at the Set




All models, props, requisites and lots of water are settled near the quai of Veere. 
The sailing event of the historic fishing boats - Van-Loon-Hardzeildag - has not yet begun. 
It is going to be a hot day, 33° C (or 91,4° F) , and there is hardly any wind. 



We are going to have a fotoshoot of the knitted fishermen's jumpers of Zeeland, made of... wool! 
In some cases even knitted of wool from Iceland, which has got a wonderful insulating quality...

And we are happy to have Louis Drent of Louis Drent Fotografie as our professional photographer,
to whom I am happy to function as a personal assistant, "prop manager" and "carrier of the light" :-)  
on a day like this. 
There is not much time and opportunity for me to take photo's, but here are a few impressions: 


Concentration.
Silence at the set.
Briefing of the models.


And after the shot: as quickly as possible get rid of any unnecessary clothes!
Big compliment to the girl in the traditional dress of Arnemuiden,
who wears an underskirt, a black woollen skirt and a big apron...  :-) 


In the meantime the sailing competition has begun. 
Still, hardly a breeze...



Hours later:
the final set... no Dutch theme without a "fiets" (a bicycle),
but to get it right you have to practice... 
and practice again...
and again...
before you put on the jumpers! 

And I guess I have to practice, practice again, and again to get this photo anywhere near "right"
:-) 
perfect imperfection! 




maandag 30 juni 2014

Herinneringen

Er zijn kleine tafels en stoelen, parasols.
Maar ik heb voor de bank gekozen, die de mensen van de club gemaakt hebben.
Lekker in het zonnetje.
Ruw. Stevig. Onbeschermd.
Dichtbij het hek.

Ik voel de wind, ruik dat het gras pas gemaaid is, kijk naar de vogels die hier thuis zijn.
Een zacht brommend geluid nadert.
Vroeger was er een eenvoudige regel: op het gras mag je spelen, op het asfalt mag je niet komen.
Hier schijnt het net andersom. Maar er zijn ook geen kinderen vandaag.

Toen was het anders.
"Ga je mee?"
Meer moet Pa niet vragen. Hij weet het antwoord natuurlijk al lang. 
Ik heb mijn schoenen al aan.
Er is geen mooier plek waar ik zou willen zijn. 
Niet in ons mooi splinternieuw huis, niet in mijn eigen prinsessenkamer met de vele boeken, niet in de speelkamer, niet in de grote tuin met de eigen schommel.

 'S liefst ben ik waar das strookje gras is, waar ik mag spelen.
Waar al die grote mensen lopen, die allemaal een beetje raar zijn.
Soms ook knettergek.
Waar ik een eigen, nieuwe naam heb gekregen, waaronder iedereen me kent en aanspreekt.
Deze naam heb ik alleen daar,
waar een geur van olie en benzine in de lucht ligt, en steeds weer het geluid van de startende en landende vliegtuigen.

Pa heeft ook een vliegtuig. Samen met zijn vrienden, E.-A., de advocaat, en Paule, de tandarts. E.-A. is eigenlijk zweefvlieger.
Maar hij doet voor de gezelligheid mee.
Bij gebrek aan een echte oom, mag ik "oom" tegen hem zeggen.
Hij is altijd gezellig en klaar voor een grapje.
Ik kan nooit wachten dat Pa het vliegtuig uit de hangar gaat halen.
Net als Nico, onze "vliegende hond", trouwens.

Een keer mag ik mee met oom E.-A.
Het zweefvliegtuig is klein, licht, kwetsbaar. Hoe zou het zijn om er in te vliegen?
Een “echt” vliegtuigje sleept ons de lucht in.
“Ben je bang?” Geen sprake van.
Een kort gesprek via de radio.
Dan een klik van metaal, en het vliegtuig voor ons is verdwenen.
De wereld valt stil.
Er is nog maar een geluid.
Heel zacht, bijna strelend, hoor je de thermiek om je heen.
Het is een ongekende stilte, die ik hoor. En ik word er ook stil van, en ook heel blij.





“Liebe Oma, lieber Opa”
Zo begint het korte berichtje, dat mijn Pa op 2 mei 1968 op een ansichtkaart van een vliegtuig naar mijn grootouders stuurde.
“Dit vliegtuig ben ik vandaag gevlogen”
We zijn net geland.

Pa had de tas met de papieren en met de kaart aan mij gegeven. En we vlogen alleen, dus ik mocht naast hem op de passagiersstoel gaan zitten.
Wat was de wereld toch klein onder ons. Huizen als lego-blokjes. Wegen met minuscule autootjes. Rivieren, meertjes. De verschillende kleuren van de weilanden en velden.
“Pa, kijk, dat is dit dorpje daar onder ons! En zo heet deze rivier! We zijn nu hier!”
Ik was vijf jaar oud, en zo te zien kon ik niet alleen lezen, maar zelfs de kaart lezen!

“Leg de tas maar aan de kant. En dan pak je de knuppel voorzichtig vast, en voel je wat 'ie doet.”
Hoe simpel kan het zijn?
Het vliegtuig doet precies wat Pa doet!
Links, rechts, op, neer....
“En nu jij!”
Pa laat de knuppel los, handen helemaal omhoog!
“Vasthouden! En voorzichtig naar links... zie je hoe het gaat? En nu weer recht vooruit. Ga weer een beetje opstijgen....naar je toe! Goed zo!”

IK KAN VLIEGEN!

Natuurlijk is dat “streng verboden”.
Maar dit moment had eeuwig mogen duren.
Als we terugkeren naar het vliegveld mag ik ons terugmelden.
“Delta-Echo ….. vraagt toestemming om te landen.”

Die sterretjes zijn nooit uit mijn ogen verdwenen.

Naast me start een vliegtuig. De propeller laat het gemaaide gras en het stof opwaaien.

"Ga je mee?"