Rustig plekje

Midden in het hartje van Middelburg ligt de Abdij. Een aantal kanunniken uit Antwerpen vestigden zich hier in 1174, en stap voor stap werd Middelburg zelfs een bisdom. Vierhonderd jaar later hebben de Staten van Zeeland bezit genomen van de Abdij en sindsdien is de Abdij niet meer door de Norbertijnen bewoond.
Als je buiten voor de Lange Jan staat, dan heb je links de Wandelkerk, en rechts de Koorkerk. De Wandelkerk was in de tijd van de Norbertijnen de kerk waar de gewone mensen de mis konden volgen. De Koorkerk was de kerk van de monniken. Tegenwoordig kan je (op werkdagen) door de poort onder de Lange Jan de Abdij in gaan en de kerken bezoeken. En als je dan de volgende zware deur open doet kom je naar de kruisgangen. Midden in zie je dan ook al de kruidentuin. Hij is door een aantal vrijwilligers volgens de traditionele indeling van een klooster-kruidentuin aangelegd, en elk plantje is voorzien van een naambord. Behalve de gebruikelijke keuken-kruiden zijn er ook medicinale kruiden, en nuttige kruiden zoals meekrap, die voor zijn rode kleurstof gebruikt werd.

Digitalis - vingerhoedskruid

In the middle of Middelburg is the Abbey. A few Premonstratensians from Antwerp came here in 1174, and the place grew out to a diocese. Four hundred years later the provincial governement of Zeeland took over the Abbey, ans since then the White Cannons have left. 
If you stand in front of the Lange Jan now, there is the Wandelkerk on the left and the Koorkerk on the right. In the times of the Premonstratensians the Wandelkerk was for the common people to attend mass, the Koorkerk was reserved for the congregation. Now you can enter the Abbey through the port at the Lange Jan and visit both churches (on working days). And if you open the next heavy door you reach the cloisters from where you already can see the herb garden. It has been laid out by volunteers, according to the traditional plans of a monasterie's herb garden, and each plant has got it's own nametag. Besides the usual kitchen herbs there are medicinal herbs, and "useful" herbs as madder for it's red dye.

meekrap - madder

                                                                                                                                                                   
Er zijn nog niet veel mensen die dit rustige plekje in Middelburg hebben gevonden. Als je er komt, geniet van de rust en de sfeer... je wordt er van zelf stil van!

There are not many people who have found this quiet little place in Middelburg. Enjoy the silence and the atmosphere... your mind is getting peaceful all by itself!

Three Apples for Nehalennia

Heel lang geleden vonden de mensen de bron en de monding van een rivier heel belangrijke plekken. Bij de bron werden ze voorzien van het schone water voor hun levensbelangen. En bij de monding hebben de mensen vaak hun veilige en bekende omgeving verlaten om verder te gaan, nieuwe plaatsen, mensen, dingen en gewoontes te ontdekken. Aan deze plekken moesten dus ook bijzondere krachten aanwezig zijn. Bij de monding van de Schelde noemden de Romeinen haar de Godin Nehalennia.
Nehalennia werd gevraagd om bescherming op hun reizen naar Engeland en Scandinavië. Als de reiziger na een goede handelsreis behouden weer thuiskwam liet hij voor de tempel van Nehalennia een offersteen maken, waarop Nehalennia samen met een hond en een schaal vol appels te zien is. De hond staat voor de trouw van de Godin, en de appels voor welvaart en rijkdom. 
In het Zeeuws Museum in Middelburg zijn votiefstenen van Nehalennia uit de vondst bij Colijnsplaat te zien.

Op een dag dacht ik na over de appels en Nehalennia. Zouden de mensen toen ook èchte appels bij de tempel hebben neergelegd? Misschien als teken om hun succes te delen? Nehalennia heeft aan hun welvaart bijgedragen, dus geven ze niet alleen de steen voor Nehalennia, maar ook appels (of wat dan ook) voor de medemens? We zullen er zeker niet zomaar achter komen. Maar het is misschien een leuke gedachte over het delen...

A long time ago people considered the source and the mouth of a river as very important locations. At the source they were supplied with the clean water for their daily needs. And at the mouth the people often left their safe and well-known environment to go further and discover new places, meet new people and  learn about new things and habits. So at those places there had to be special powers present. At the mouth of the Scheld the Romans called her Nehalennia.
Nehalennia was asked for protection on their travels to England and Scandinavia. When the travellers safely returned home after a successful trade mission they had a votive stone carved to be placed at  Nehalennia's temple, showing Nehalennia with a dog and a bowl of apples. The dog is a symbol of the loyalty of the Goddess, and the apples are a symbol of prosperity and well-being.
At the Zeeuws Museum at Middelburg votive stones of Nehalennia from the found at Colijnsplaat can be seen. 

One day I thought about the apples and Nehalennia. Would the people have put real apples at the temple as well? Maybe as a sign of sharing in their success? Nehalennia did her share in their prosperity, so they give not alone the stone for Nehalennia, but also apples (or whatever) for the fellow man? We shall not discover easily what they really did. But maybe it is a nice thought about sharing...